Çember Online
Yer Açmak Çember
Yer Açmak
4 Kasım 2026 · 21:00 · Online · Zoom
Niyetin belli.
Tohum elinde.
Bir tarlaya uzun süre dokunulmazsa sertleşir. Üstünü ayrık otu kaplar — ekmediğin, istemediğin, ama kök salmış şeyler. Su tutmaz, hava almaz; ne ekersen ek aynı yerden çıkmaz.
Kadının toprağı bedenidir. Yıllardır aynı sığlıkta nefes alıyorsa, omuz aynı yerde kilitliyse, gün aynı yorgunlukla bitiyorsa yeni hiçbir şey oraya tutunmaz. Önce yolmak, sonra havalandırmak, sonra eksik olanı geri vermek. Ekim ondan sonra.
Sert toprak tohumu geri verir.
Bu akşamı Advaita açıyor.
Yılların pratiği var — nefes ve beden, kakao ve ateş, ritüel ve sessizlik. Nerede öğrenildiyse oraya gitti, hâlâ da gidiyor: Hindistan, Peru, Anadolu.
Hepsini önce kendi üzerinde denedi, sonra kadınlarla yan yana oturdu. Sana ne yapacağını söylemez; yanına oturur, aynı yere bakar.
Söz değneği ona da gelir, o da paylaşır. Yerine yürümez, yanında yürür.
O Akşam Ne Olur
Zoom’a girersin. Kameran açık — burada birbirimizi görüyoruz. Advaita bir mum yakar, sen de kendi mumunu yakarsın. Aynı ateş, ayrı odalar.
Kısa bir tur açılır: tek cümleyle bu akşam nasıl geldiğin. Başka bir şey söylemen gerekmiyor; bir kelime de bir cümledir.
Sonra niyet konur. Bir nefes, bir ses, bir söz — o akşam ne geliyorsa. Ritüel her seferinde aynı değildir; ateş her seferinde aynıdır.
Sonra ayın teması. Bu akşam toprağa bakıyoruz: Neyi yolman gerekiyor, neyi yolmaya kıyamıyorsun, hangi köşe uzun zamandır sert. Ve bedenin bunları nereden söylüyor — omuzdan mı, mideden mi, uykudan mı.
Sonra pratik. Ne geleceğini önceden bilmiyoruz — akış o akşam kuruluyor. Kimi akşam beden konuşur, kimi akşam ses, kimi akşam sessizlik; hiçbiri hazırlık istemiyor.
Ortak olan şu: Pratik biterken bir şey yerinden oynamış olur. Çoğu zaman küçüktür, çoğu zaman beklediğin yerden gelmez, çoğu zaman o akşam değil ertesi sabah gelir. Kimse onu senin yerine adlandırmaz; sen görürsün, biz alanı tutarız.
Sonra söz değneği döner. Konuşan konuşur, dinleyen dinler. Tavsiye verilmez, yargılanmaz, düzeltilmez.
Paylaşılan burada kalır, dışarı taşınmaz.
Kapanışta tek kelime: bu akşamdan ne götürdüğün. Sonra mum söner, ateş içimize taşınır.
Kimin İçin
Kadınlar için.
Her yeni şeye başlayıp aynı yorgunlukla biten kadın için.
Bedeniyle uzun zamandır konuşmayan kadın için.
Ne olduğunu bilmediği bir ağırlıkla dolaşan kadın için.
Kendine yer açmayı hep en sona bırakan kadın için.
Temizlemeden yeni bir şey ekleyemeyeceğini sezen kadın için.
Hiçbir hazırlık gerekmiyor, hiçbir şey bilmen gerekmiyor.
Yanına Al
- Kapıyı kapatabileceğin bir oda
- Bir mum ve çakmak
- Bir defter, bir kalem
- Kulaklık — sesin kendi odanda kalması için
Buluşmadan önce gerekli başka bir şey varsa sana yazıyoruz.
Pratik Bilgi
- Buluşma Zoom üzerinden; katılım payın ulaştığında bağlantı e-postana gelir
- Kamera açık; çember birbirini görerek döner
- Çember kaydedilmez — söylenen o çemberde kalır
- Baştan başlıyoruz; çember açıldıktan sonra kapı kapanır
Bu bir kurs değil. Bir terapi seansı değil. Bir şeye dönüştürülmeyeceksin.
Burada kimseyi arındırmıyoruz. Toprak arınmaz, havalanır; içindeki taş da orada kalır. Yolduğun şeyin yerini bir süre boş bırakmak da işin parçası.
Buradan çoğu zaman hafiflemiş çıkarsın — bedenle çalışıyoruz, yer açılınca nefes de açılıyor.
Bu akşam ekmiyoruz. Yer açıyoruz.