Açık Kapı
Düşündüğüm, Hissettiğim, Yaptığım
26 Ekim 2026 · 21:00 · Online · Zoom
Doğru bildiğin bir şey var.
İçinden geçen başka bir şey.
Ve yaptığın, üçüncü bir şey.
“Evet” derken içinden “hayır” geçtiği oldu mu — ya da tam tersi, istediğini biliyorsun ama ayakların başka yöne gidiyor.
Bu bir kusur değil. Bir haber. Üçünün ayrı yönlere bakması, bir yerde bir şeyin duyulmadığını söyler.
Bu üçü şu an aynı yöne mi bakıyor?
Bu akşamı Advaita açıyor.
Yılların pratiği var — nefes ve beden, kakao ve ateş, ritüel ve sessizlik. Nerede öğrenildiyse oraya gitti, hâlâ da gidiyor: Hindistan, Peru, Anadolu.
Hepsini önce kendi üzerinde denedi, sonra kadınlarla yan yana oturdu. Sana ne yapacağını söylemez; yanına oturur, aynı yere bakar.
Yerine yürümez, yanında yürür.
O Akşam Ne Olur
Zoom’a girersin. Ekrana Advaita gelir, bir mum yakar, niyetini söyler. İstersen sen de kendi mumunu yak.
Önce tema açılır: Zihin, duygu ve eylem nasıl ayrı düşer, beden bunu nereden haber verir, uyumsuzluk neyi korumaya çalışır.
Sonra pratik. Ne geleceğini önceden bilmiyoruz — akış o akşam kuruluyor. Kimi akşam beden konuşur, kimi akşam ses, kimi akşam sessizlik; hiçbiri hazırlık istemiyor.
Ortak olan şu: Pratik biterken bir şey yerinden oynamış olur. Çoğu zaman küçüktür, çoğu zaman beklediğin yerden gelmez, çoğu zaman o akşam değil ertesi sabah gelir. Kimse onu senin yerine adlandırmaz; sen görürsün, biz alanı tutarız.
Sonra sorular. Sohbet penceresine yazarsın, Advaita okur ve konuşur. Hiçbir şey yazmadan sadece durmak da olur.
Kameranı açmak zorunda değilsin. Kamera bir güven meselesi, biz bunu zorlamayız.
Kimse düzeltilmiyor. Reçete vermiyoruz, alan tutuyoruz.
Kapanışta bir nefes, sonra mum söner. Ateş içimize taşınır.
Kimin İçin
Kadınlar için.
Kendini ikna etmekten yorulan kadın için.
Doğrusunu bildiği hâlde yapamayan ve bunun için kendine kızan kadın için.
Bedeni bir şey söylerken zihni başka şey söyleyen kadın için — uyku, mide, omuzlar, o adı konmamış yorgunluk.
Dışarıdan bakınca her şeyi yerli yerinde görünen ama içeriden dağınık hisseden kadın için.
Hiçbir hazırlık gerekmiyor, hiçbir şey bilmen gerekmiyor.
Yanına Al
- Kapıyı kapatabileceğin bir oda
- Bir mum ve çakmak
- Bir defter, bir kalem
- Kulaklık — sesin kendi odanda kalması için
- Bir bardak su
Pratik Bilgi
- Buluşma Zoom üzerinden; kayıt olduğunda bağlantı e-postana gelir
- Tema ve pratik kaydedilir, hemen ardından e-postana düşer — gelemezsen sonradan izlersin
- Soruların okunduğu bölüm kaydedilmez; yazdığın o akşamda kalır
- Geç kalırsan da gel, kapı kapanmıyor
Bu bir kurs değil. Bir terapi seansı değil. Bir şeye dönüştürülmeyeceksin.
Burada kimse kendini savunmak zorunda değil. Uyumsuzluğu görmek kendini suçlamak demek değildir — çoğu zaman tam tersi, uzun zamandır ilk kez kendine haksızlık etmemektir.
Üçünü aynı hizaya getirmek zorunda değilsin. Nerede ayrıldıklarını görmek yeter.
- Açık Kapı OnlineDüşündüğüm, Hissettiğim, Yaptığım